Annemie Wolff

Annemie Wolff

 

Het uit Duitsland gevluchtte echtpaar Helmuth en Annemie Wolff vestigde zich in 1933 in Amsterdam. Ir Helmuth Wolff (oorspronkelijk architect) wordt beschouwd als pionier op het gebied van de kleuren en kleinbeeld-fotografie.
Hij richtte het tijdschrift 'Kleinbeeldfoto' op, dat later is opgegaan in het blad 'Foto' en werd vooral bekend door zijn toonaangevende boek 'Kleuren-de ontwikkeling en toepassing der kleurenfotografie'.
Beiden fotografeerden beroepsmatig het dagelijks leven met veel aandacht voor de mens en zijn werk.

In de periode 1935-1940 was Schiphol een belangrijk werkterrein, waar een groot aantal unieke opnamen werd gemaakt van o.a. de KLM-vloot, vele typen Fokkers, DC-2's, DC-3's
en de gang van zaken op de luchthaven.


Veel aandacht was er ook voor het leven op het platteland en voor dingen die dreigden te verdwijnen, zoals oude ambachten en klederdrachten (Volendam, Marken, Zeeland).
Er werden reizen gemaakt naar o.a. Egypte, Algerije en Marokko, waarvan vooral de prachtige portretten van de lokale bevolking, die zich om godsdienstige redenen niet graag laat fotograferen, de getuigen zijn.

Helmuth overleefde de oorlog niet. Hij pleegde samen met Annemie in 1940 zelfmoord. Annemie overleefde en zette haar werkzaamheden voort. Zij werd in de vijftiger jaren de vaste fotografe van 'Vereniging De Amsterdamse Haven' (tegenwoordig The Amsterdam Ports Association). Zij brengt er de wederopbouw en de bloeiperiode van het Amsterdamse scheepvaartbedrijf in beeld.
Haar werk kenmerkt zich door compositie, detail en grote contrasten. Wind, wolken en water zijn de vaste - vaak dramatische - ingrediënten.  Zij behield altijd zelf het copyright van haar foto's en overleed in 1994 op 87-jarige leeftijd.
Erkenning kreeg zij pas na haar dood.

 

Een deel van de originele afdrukken van haar havenfoto's bevindt zich nu in de collectie van Het Scheepvaartmuseum te Amsterdam, dat in 2003 een grote, zeer succesvolle expositie aan haar werk wijdde. Daarmee verwierf zij definitief haar plaats tussen bekende Nederlandse havenfotografen als Frits Rotgans, Cas Oorthuys en Ben Burgers.
Zij liet een archief van ca. 50.000 negatieven na.

Dat archief kwam door vererving in mijn bezit. Samen met mijn man Willem Kroese - verwoed amateur fotograaf en in het bezit van een doka - zijn we een aantal jaren later begonnen met het ontsluiten hiervan. In 2002 kwam Simon B Kool, fotohistoricus op ons pad en werd enthousiast over het enorme oeuvre. Hij deed onderzoek en mede door zijn vasthoudenheid resulteerde dat, meer dan tien jaar later, in een boek (zie boeken). 'Uit de vergetelheid, de herontdekte fotografie van Annemie en Helmuth wolff' is zowel de titel van het boek als van een grote overzichtstentoonstelling in het Holocaust Museum in Amsterdam (vanaf 27 maart).

Maar dat was niet het enige. We ontdekten een apart ladenkastje met daarin afgepast 100 fotorolletjes uit 1943 met daarop honderden portretten, daaronder vele joden. Daarbij een kasboek met namen. Onderzoek was geboden. An Huitzing (antropoloog) en haar dochter Tamara Becker (historicus) begonnen met grote voortvarendheid aan het onderzoek en ïdentificeerde honderden van de geportreteerden en/of hun nabestaanden. Een tweede boek (zie boeken) 'Op de foto in oorlogstijd' was het resultaat. Ook zij hebben een enorme klus geklaard.

 

De boeken liggen vanaf 27 maart in de boekwinkel en bij de musea van het Joods Cultureel Kwartier (JCK).

 

De tentoonstelling 'Uit de Vergetelheid, de herontdekte fotografie van Annemie en Helmuth Wolff' is van 27 maart tot 3 september te zien in het Holocaust Museum te Amsterdam (onderdeel van het JCK) aan de Plantage Middenlaan 27.

Copyright voor dit fotoarchief: Monica Kaltenschnee.

 

Annemie Wolff

Annemie-best.jpg


Helmuth Wolff

Helmuth-Wolff-best.jpg

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren